Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Radomiu

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 20 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy w(...) oddalił skargę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na punkt 4 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) z 30 września 2025 roku w sprawie Km (...)

Sąd Rejonowy powołał treść art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych. Wskazał, że wierzyciel nie jest Skarbem Państwa i jest zwolniony wyłącznie od opłat sądowych i nie rozciąga się to na opłatę egzekucyjną przewidzianą w art. 29 ust. 4 w/w ustawy. Dlatego komornik prawidłowo wezwała wierzyciela do uiszczenia tej opłaty.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zarzucił postanowieniu:

1.  naruszenie art. 114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 45 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych oraz art. 771 kpc poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że komornik uprawniony był obciążyć wierzyciela Zakład Ubezpieczeń Społecznych opłatą w wysokości 150 złotych w orzeczeniu kończącym postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych,

2.  naruszenie art. 47 ustawy o kosztach komorniczych poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji gdy wierzyciel Zakład Ubezpieczeń Społecznych na mocy przepisu szczególnego art. 114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest zwolniony z wszelkich opłat sądowych i skarbowych, w tym z opłaty za umorzenie, o jakiej mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych,

3.  naruszenie art. 29 ust. 5 punkt 3 litera a ustawy o kosztach komorniczych poprzez jego niezastosowanie i brak zwolnienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako podmiotu, którego przedmiotem działalności nie jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy o statystyce publicznej.

Wobec powyższego, wniósł o uchylenie postanowienia komornika w przedmiocie obciążenia wierzyciela kwotą 150 złotych za umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Sąd Okręgowy podziela ustalenia i ocenę przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego oraz materialnego.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z innych przyczyn niż wskazane w ust. 1 tego przepisu, komornik pobiera od wierzyciela opłatę w wysokości 150 złotych. Skarżący podnosił, że jest zwolniony od tego rodzaju opłaty, ale takiej oceny nie można podzielić. Przede wszystkim skarżący całkowicie pomija przepisy rozdziału 4 ustawy o kosztach komorniczych, który reguluje kompleksowo kwestie zwolnienia od kosztów i obniżenia opłat. Art. 45 ust. 2 tej ustawy jako jedyny podmiot zwolniony od opłat egzekucyjnych wymienia Skarb Państwa. Tymczasem jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest Skarbem Państwa, lecz państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną. Art. 114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w ogóle nie będzie miał w tej sprawie zastosowania. Dotyczy on bowiem zwolnienia od opłat sądowych i skarbowych, a nie od opłat egzekucyjnych. Opłata egzekucyjna, o której mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych jest odrębnym rodzajem opłaty, która nie warunkuje wszczęcia lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Nie jest to zatem rodzaj opłaty, o której mowa w art. 114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i od której Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest zwolniony (patrz postanowienie Sądu Okręgowego w (...) z 30 kwietna 2024 roku, IVCz (...), Lex numer (...)). Z tego względu powoływanie się przez skarżącego na treść art. 45 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych oraz art. 771 kpc jest bezzasadne. Natomiast art. 29 ust. 5 punkt 3 litera a w/w ustawy należy odnieść do przedsiębiorców, prowadzących określony rodzaj działalności. Trudno również przyjąć, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest podmiotem prowadzącym działalność finansową lub ubezpieczeniową.

Wobec powyższego, na mocy art. 385 w związku z art. 397§3 kpc, zażalenie podlegało oddaleniu.

Marek Gralec